MAIL(1)

NAZWA
mail, mailx, Mail - wysyła i odbiera pocztę

SKŁADNIA
mail [-dEIinv] [-a nagłówek] [-b adres-bcc] [-c adres-cc] [-s temat] adres-docelowy ... [-- opcje-sendmail ...]
mail [-dEIiNnv] -f [plik]
mail [-dEIiNnv] [-u użytkownik]

OPIS
Mail to inteligentny system przetwarzania poczty, który korzysta ze składni linii poleceń przypominającej ed(1), operując jednak na wiadomościach, a nie na liniach tekstu.

Dostępne opcje:

-a  Określa dodatkowe pola nagłówka w wierszu polecenia takiej jak "X-Loop: foo@bar" itp. Jeśli łańcuch zawiera spacje, konieczne jest użycie cudzysłowów. Argument można podać wielokrotnie, nagłówki zostaną wówczas połączone.

-b adres-bcc
    Wysyła ukryte kopie na adresy-bcc.

-c cc-addr
    Wysyła kopie do danych użytkowników. adresy-cc to adresy oddzielone przecinkami.

-d  Powoduje, że mail wyświetla wszystkie informacje przydatne przy debugowaniu programu.

-E  Nie wysyła wiadomości bez treści.

-f [plik]
    Czyta zawartość pliku mbox użytkownika (lub innego podanego pliku) do obróbki. Po wyjściu, mail zapisuje nieskasowane wiadomości z powrotem do tego pliku.

-I  Zmusza mail do pracy w trybie interaktywnym, nawet jeśli wejściem nie jest terminal. W szczególności znak specjalny ~ podczas wysyłania poczty jest aktywny tylko w trybie interaktywnym.

-i  Ignoruje sygnały przerwania od tty. Ta opcja jest bardzo użyteczna podczas korzystania z mail poprzez linie telefoniczne z dużą liczbą zakłóceń.

-N  Zakazuje wyświetlania na początku nagłówków wiadomości w czasie czytania poczty czy edycji foldera pocztowego.

-n  Zakazuje czytania /etc/mail.rc po uruchomieniu programu.

-s temat
    Ustala temat z poziomu wiersza poleceń (tylko pierwszy argument po opcji -s jest uznawany za temat; proszę pamiętać, aby objąć cudzysłowami tematy zawierające spacje).

-u użytkownik
    Równoważna z:

        $ mail -f /var/mail/użytkownik

    z wyjątkiem tego, że używane jest tu blokowanie.

-v  Tryb szczegółowy. Szczegółowe informacje dotyczące wysyłki są wyświetlane na terminalu użytkownika.

  Akcje uruchomieniowe
W czasie uruchomienia mail wykona polecenia z systemowego pliku poleceń ( /etc/mail.rc), chyba że zakaże mu się tego opcją -n. Następnie wykona polecenia z pliku użytkownika ~/.mailrc. Następnie mail sprawdzi podane opcje wiersza poleceń, aby określić czy użytkownik nakazał wysłanie nowej wiadomości, czy też należy sprawdzić istniejące wiadomości w skrzynce pocztowej.

  Wysyłanie poczty
Aby wysłać pocztę do jednej lub kilku osób, mail może zostać wywołany z adresami docelowymi jako parametrami. Program następnie spodziewa się, że wpisze się swoją wiadomość, zakończoną (‘^D’) na początku nowego wiersza. Sekcja Odpowiadanie na listy położona poniżej, opisuje pewne cechy mail ułatwiające tworzenie listu.

  Czytanie poczty
Standardowe polecenie mail bez żadnych parametrów sprawdza pocztę, a następnie wypisuje nagłówek każdej znalezionej wiadomości. Początkowo aktywna jest pierwsza wiadomość (nr 1) i może ona zostać pokazana za pomocą polecenia print (które może zostać skrócone do p). Można poruszać się po wiadomościach tak, jak porusza się pomiędzy wierszami w programie ed(1), za pomocą poleceń + i - wybierających poprzednią i następną wiadomość, oraz numerów wiadomości.

  Kasowanie poczty
Po obejrzeniu wiadomości można ją skasować za pomocą polecenia delete (d) lub odpowiedzieć na nią używając reply ‘r’. Skasowanie powoduje, że program mail zapomina o tej wiadomości. Proces ten nie jest nieodwracalny, taka wiadomość może zostać odzyskana poleceniem undeleted (u) podając jej numer, lub przez przerwanie pracy programu mail za pomocą polecenia exit (x). Najczęściej jednak skasowane wiadomości po prostu znikną, aby już ich nigdy nie obejrzeć.

  Wyszczególnianie wiadomości
Komendy takie jak print czy delete mogą zawierać jako argument listę numerów wiadomości, których dotyczy dana komenda. Tak więc delete 1 2 kasuje wiadomości 1 i 2, podczas gdy 1-5 kasuje wiadomości od 1 do 5.

Wiadomości można również wybrać za pomocą jednej z następujących kategorii:

*   wszystkie wiadomości
$   ostatnia wiadomość
:d  usunięte wiadomości (deleted)
:n  nowe wiadomości
:o  stare wiadomości (old)
:r  przeczytane wiadomości (read)
:u  nieprzeczytane wiadomości (unread)

W związku z tym komenda top wyświetlająca pierwsze wiersze wiadomości może być zastosowana w top * aby wyświetlić pierwsze wiersze wszystkich wiadomości.

  Odpowiadanie na listy
Można użyć komendy reply aby odpowiedzieć na wiadomość, odsyłając ją z powrotem do nadawcy. Tekst który się następnie wpisze, aż do znaku końca pliku, będzie traktowany jako zawartość wiadomości. Podczas wpisywania wiadomości mail traktuje specjalnie linie zaczynające się znakiem tyldy (‘~’). Na przykład wpisanie ~m (samego w wierszu) umieści kopię wiadomości na którą się odpowiada przesuwając ją o tabulator w prawo (patrz zmienna indentprefix poniżej). Pozostałe opcje ustawiają pole tematu, dodają lub usuwają adresatów wiadomości czy pozwalają wywołać edytor lub powłokę, aby wykonać jakieś polecenia (te opcje są podane w podsumowaniu poniżej).

  Kończenie sesji
Można zakończyć pracę z programem mail za pomocą polecenia quit (q). Przeglądnięte wiadomości są umieszczane w pliku mbox chyba że zostały usunięte, w takim razie zostają skasowane. Nieprzeczytane wiadomości wracają do skrzynki pocztowej (patrz opcja -f powyżej).

  Osobiste i systemowe listy dystrybucyjne
Możliwe jest także tworzenie osobistych list dystrybucyjnych, tak, aby poczta wysłana na przykład pod adres "cohorts" trafiła do grupy ludzi. Takie listy definiuje się przez dodanie linii takiej jak

    alias cohorts bill ozalp jkf mark kridle@ucbcory

do pliku .mailrc w swoim katalogu domowym. Aktualna lista takich aliasów może być wyświetlona poleceniem alias w programie mail. Systemowe listy dystrybucyjne tworzy się przez edycję pliku /etc/aliases, patrz także aliases(5). Mają one nieco odmienną składnię. W wysyłanej poczcie, aliasy osobiste zostaną rozszerzone, tak, aby można było odpowiedzieć nadawcy. Systemowe aliasy nie są rozszerzane podczas wysyłania poczty, ale każda odpowiedz która powróci do tego komputera zostanie rozszerzona podczas przechodzenia przez program MTA

  Poczta sieciowa (ARPA, UUCP, Berknet)
Opisu adresów sieciowych szukaj w mailaddr(7).

Mail ma wiele opcji, które mogą być ustawione w pliku .mailrc, aby wpłynąć na zachowanie programów, tak więc set askcc uaktywnia opcję askcc (podsumowanie tych opcji znajduje się poniżej).

PODSUMOWANIE
(Zaadaptowane z "Mail Reference Manual")

Każde polecenie jest wpisywane w osobnej linii i może posiadać argumenty. Komenda nie musi zostać podana w całości, używana pierwsza komenda pasująca do podanego przedrostka. Jeśli nie podano żadnego argumentu dla komend, które wymagają listy wiadomości jako argumentu, to domyślnie przyjmowana jest następna wiadomość która spełniająca warunki komendy. Jeśli nie istnieją żadne następne wiadomości, to przeszukiwanie odbywa się w przeciwnym kierunku, a jeśli nie istnieje żadna pasująca wiadomość, mail wyświetla komunikat "No applicable messages" i przerywa wykonywanie polecenia.

-   Wyświetla poprzednią wiadomość. Jeśli podano liczbowy argument n, to wyświetla wiadomość odległą o n do tyłu w stosunku do aktualnej.

?   Wyświetla małe podsumowanie komend.

!   Wywołuje komendę powłoki (patrz także sh(1) i csh(1)) podaną jako argument.

alias
    (a) Jeśli bez argumentów, wyświetla wszystkie zdefiniowane aliasy. Jeśli jeden argument, wyświetla tylko ten alias. Jeśli więcej argumentów, tworzy nowy alias lub zmienia stary.

alternates
    (alt) Komenda alternates jest użyteczna, jeśli posiada siękonta na kilku komputerach. Może być ona używana do poinformowania programu mail, że podany adres jest faktycznie użytkownika. Gdy odpowiada się na wiadomości, mail nie wyśle kopii listu na inne adresy podane w liście alternates. Jeśli komenda alternates została wywołana bez argumentów, wyświetla aktualną listę adresów alternatywnych.

chdir
    (c) Zmienia aktualny katalog na podany. Jeśli nie podano katalogu, to przechodzi do katalogu domowego użytkownika.

copy
    (co) Komenda copy robi to samo, co save, z wyjątkiem tego, że nie zaznacza zapisywanej wiadomości jako usuniętej.

delete
    (d) Zaznacza wiadomości podane w argumencie jako usunięte. Usunięte wiadomości nie zostaną zapisane w mbox, ani nie będą dostępne dla większości innych komend.

dp  (także dt Kasuje aktualną wiadomość i wyświetla kolejną. Jeśli nie ma kolejnej wiadomości, mail wyświetli komunikat "No more messages".

edit
    (e) Wywołuje edytor tekstowy po kolei dla każdej wiadomości podanej jako parametr. Po powrocie z wiadomość jest ponownie odczytywana.

exit
    (ex lub x) Powoduje natychmiastowy powrót do powłoki bez modyfikacji skrzynki pocztowej, pliku mbox lub pliku podanego za pomocą parametru -f.

file
    (fi) To samo co folder.

folder
    (fo) Komenda folder przełącza program na nowy plik lub folder pocztowy. Gdy bez argumentów, wyświetla nazwę pliku, z którego aktualnie korzystamy. Jeśli poda się argument, program zapisze wszystkie zmiany (takie jak skasowane wiadomości) których dokonano w aktualnym pliku i odczyta nowy plik. Występują pewne specjalne znaki, oznaczające pewne pliki. # oznacza poprzedni plik, % systemową skrzynkę pocztową, %użytkownik oznacza systemową skrzynkę pocztową dla danego użytkownika, & oznacza plik mbox użytkownika a +folder oznacza plik w katalogu folderów użytkownika.

folders
    Wyświetla nazwy folderów pocztowych.

from
    (f) Wypisuje nagłówki podanych wiadomości.

headers
    (h) Wypisuje ekran bieżących nagłówków. Aby zobaczyć następną lub poprzednią grupę nagłówków proszę sprawdzić polecenie z.

help
    To samo co?

hold
    (ho, także preserve) Zaznacza podane wiadomości do pozostawienia w systemowej skrzynce pocztowej, zamiast przeniesienia do mbox. Nie anuluje komendy delete.

ignore
    Dodaje listę pól nagłówka do listy ignorowania. Pola nagłówka na liście ignorowania nie zostaną pokazane na terminalu gdy wyświetli się wiadomość. Ta komenda jest bardzo użyteczna do ignorowania pewnych pól nagłówka generowanych przez komputer. Komendy Type oraz Print mogą zostać użyte do wyświetlenia wiadomości w całości, włączając w to pola ignorowane. Jeśli ignore zostanie wywołany bez parametrów, to wyświetla aktualną listę ignorowanych pól.

inc Wprowadza wiadomości, które napłynęły w trakcie czytania listu. Są one dodawane na końcu listy wiadomości, a bieżąca wiadomość jest ustawiana jako pierwszy nowy list. Nie są zmieniane, ani zachowywane zmiany w istniejącej liście wiadomości.

list
    (l) Wypisuje prawidłowe polecenia mail.

mail
    (m) Wysyła list do adresów i list dystrybucyjnych podanych w argumencie.

mbox
    Zaznacza wiadomości, które zostaną przeniesione do mbox gdy zakończy się pracę. Dzieje się tak z wiadomościami, które nie mają ustawionej opcji hold.

more
    (v) Wywołuje przeglądarkę stronicującą na liście wiadomości.

next
    (n) Podobne do + i CR. Przechodzi do następnej wiadomości i wyświetla ją. Gdy podano argument, przechodzi do następnej pasującej wiadomości.

preserve
    (pre) To samo, co hold.

Print
    (P) To samo co print, ale dodatkowo wyświetla ignorowane pola nagłówka. Patrz także print, ignore i retain.

print
    (p) Wyświetla na terminalu każdą podaną w argumencie wiadomość.

quit
    (q) Kończy pracę, zapisuje wszystkie nieskasowane, niezapisane wiadomości w pliku mbox w katalogu domowym użytkownika, pozostawiając wszystkie wiadomości zaznaczone poleceniem hold czy preserve lub do których nigdy się nie odwoływano w systemowej skrzynce pocztowej i usuwa wszystkie pozostałe wiadomości z systemowej skrzynki pocztowej. Jeśli podczas tej sesji pojawiła się nowa poczta, to zostanie wyświetlony komunikat “You have new mail”. Jeśli uruchomiono program z opcją -f, to edytowany plik zostanie ponownie zapisany. Program zwraca kontrolę do powłoki, chyba że zapis edytowanego pliku nie powiedzie się, w tej sytuacji użytkownik może wyjść za pomocą komendy exit.

Reply
    (R) Wysyła odpowiedź nadawcy. Nie wysyła odpowiedzi pozostałym adresatom.

reply
    (r) Wysyła odpowiedzi do nadawcy i wszystkich adresatów podanych w wiadomości. Wiadomość nie może być skasowana.

respond
    To samo, co reply.

retain
    Dodaje podane pola nagłówka do listy zatrzymanych. Podczas wyświetlania wiadomości na terminalu zostaną pokazane tylko pola nagłówka znajdujące się na liście zatrzymanych. Wszystkie inne pola zostają ukryte. Komendy Type i Print mogą zostać użyte do wyświetlenia całej wiadomości. Jeśli retain zostanie wywołane bez argumentów, to wyświetla aktualną listę zatrzymanych pól.

save
    (s) Dopisuje podane wiadomości na koniec podanego jako drugi argument pliku. Nazwa pliku w cudzysłowie, ilość linii oraz liczba znaków jest wyświetlana na terminalu.

saveignore
    saveignore jest dla save tym, czym ignore jest dla print i type. Pola nagłówka tak oznaczone są odfiltrowywane przy zapisywaniu za pomocą save lub przy automatycznym zapisie do mbox.

saveretain
    saveretain jest dla save tym, czym retain jest dla print i type. Powoduje, że w czasie zapisu podanych wiadomości za pomocą save lub podczas automatycznego zapisu do mbox dołączane są jedynie pola nagłówka znajdujące się na liście zatrzymanych pól. Wywołanie Saveretain automatycznie anuluje saveignore.

set (se) Gdy bez argumentów, wyświetla wartości wszystkich zmiennych. W innym przypadku ustawia opcje. Argumenty są w postaci opcja=wartość (bez spacji przed lub za =) lub opcja. Argument może zostać ujęty w cudzysłowy, aby zamaskować spacje, tabulatory, np. set indentprefix="->"

shell
    (sh) Wywołuje interaktywną wersję powłoki.

size
    Wyświetla ilość znaków dla każdej z podanych wiadomości.

source
    Ładuje komendy z pliku.

top Wyświetla kilka pierwszych linii podanych wiadomości. Ilość wyświetlanych linii zależy od zmiennej toplines, wartością domyślną jest pięć.

Type
    (T) To samo co komenda Print.

type
    (t) To samo co print.

unalias
    Usuwa grupy adresów zdefiniowane przez komendę alias. Od teraz nazwa grupy nie ma już żadnego szczególnego znaczenia.

undelete
    (u) Zaznacza podane wiadomości jako nie usunięte.

unread
    (U) Zaznacza podane wiadomości jako nie przeczytane.

unset
    Wyłącza podane opcji, przeciwieństwo komendy set.

visual
    (v) Wywołuje pełnoekranowy edytor dla każdej podanej wiadomości.

write
    (w) Podobne do save, jednak zapisywana jest tylko sama treść wiadomości ( (bez) nagłówka). Użyteczne w celach takich, jak na przykład przesyłanie kodów źródłowych poprzez pocztę.

xit (x) To samo, co exit.

z   Mail wyświetla nagłówki wiadomości tak, jak to opisano przy poleceniu headers. Można przenieść się do następnego ekranu za pomocą polecenia z. Można także przenieść się do poprzedniego ekranu używając z-.

  Komendy z tyldą
Poniżej znajduje się podsumowanie komend z tyldą, które używane są podczas pisania wiadomości. Komendy z tyldą są rozpoznawane tylko wtedy, gdy znajdują się na początku linii.

~badres ...
    Dodaje podane adresy do listy kopii wiadomości, ale nie ujawnia ich w polu Cc: nagłówka (ukryta kopia).

~cadres ...
    Dodaje podane adresy do listy kopii wiadomości.

~d  Dołącza zawartość pliku “dead.letter” z katalogu domowego do edytowanej wiadomości.

~e  Wywołuje edytor tekstowy z napisaną dotychczas wiadomością. Po zakończeniu sesji można kontynuować dodawanie tekstu do wiadomości.

~Fwiadomości
    To samo, co ~f, jednak dołącza wszystkie nagłówki wiadomości.

~fwiadomości
    Dodaje podane wiadomości do edytowanej wiadomości. Gdy nie podano argumentu, dodaje aktualną wiadomość. Pola nagłówka ignorowane (za pomocą komendy ignore lub retain) nie zostają dołączone.

~h  Pozwala na edycję nagłówka wiadomości. Wyświetla po kolei zawartość poszczególnych pól nagłówka i pozwala na ich modyfikację.

~Mwiadomości
    To samo, co ~m, ale dołączane są wszystkie pola nagłówka.

~mwiadomości
    Dodaje podane wiadomości do edytowanej wiadomości, przesunięte o tabulator, lub z dodaną wartością zmiennej indentprefix. Gdy nie podano argumentów, dodaje aktualną wiadomość. Pola nagłówka ignorowane (za pomocą komendy ignore lub retain) nie zostają dołączone.

~p  Wyświetla całość edytowanej wiadomości, poprzedzoną zawartością pól nagłówka.

~q  Anuluje edytowaną wiadomość, a następnie, jeśli włączona jest opcja save, kopiuje ją do pliku “dead.letter” w katalogu domowym użytkownika.
~Rtekst
    Używa tekstu jako pola "odpowiedź do".

~rplik
~<plik
    Dodaje zawartość podanego pliku do edytowanej wiadomości.

~stekst
    Zmienia temat wiadomości na podany tekst.

~tadres ...
    Dodaje podane adresy do listy adresatów.

~v  Wywołuje alternatywny edytor tekstów (określony przez zmienną VISUAL) dla edytowanej wiadomości. Zazwyczaj alternatywnym edytorem jest edytor ekranowy. Po wyjściu z edytora można kontynuować dodawanie tekstu do końca wiadomości.

~wplik
    Zapisuje wiadomość do podanego pliku.

~x  Anuluje wysyłanie wiadomości. Do ~/dead.letter nie jest nic kopiowane, nawet jeśli ustawiono save.

~?  Wyświetla małe podsumowanie komend z tyldą.

~!komenda
    Wywołuje podaną komendę powłoki, a następnie wraca do edycji wiadomości.

~|komenda
    Wysyła wiadomość poprzez strumień do podanego polecenia. Jeśli komenda nie zwróci nic na standardowym wyjściu lub zakończy pracę z błędem, oryginalna wiadomość zostanie zachowana. Często używanym poleceniem jest fmt(1) służący do wyjustowania wiadomości.

~:komenda-mail
~_komenda-mail
    Wykonuje podaną komendę programu mail. Nie wszystkie polecenia są jednak dozwolone.

~~tekst
    Dodaje do wiadomości podany tekst, poprzedzony znakiem ~. Jeśli znak escape został zmieniony, należy wpisać go dwukrotnie aby został dodany do wiadomości.

~.  Symuluje koniec pliku wejściowego.

  Opcje programu mail
Opcje są ustawiane poprzez polecenia set oraz unset. Opcje mogą być binarne, w tej sytuacji istotne jest tylko czy są ustawione czy nie, albo tekstowe, w tej sytuacji istotna jest wartość danej opcji. Opcje binarne to:

append
    Powoduje, że wiadomości zapisane w mbox zostaną dopisane na końcu, zamiast zastępować dotychczasową zawartość pliku. Ta opcja powinna być zawsze włączona (najlepiej w pliku /etc/mail.rc).

ask, asksub
    Powoduje, że mail zawsze zapyta o temat wysyłanej wiadomości. Jeśli poda się jedynie pusty wiersz, nie będzie pola tematu.

askbcc
    Powoduje, że pod koniec edycji wiadomości jest się pytanym o dodatkowych adresatów ukrytych kopii. Podanie pustego wiersza oznacza, że dotychczasowa lista ukrytych kopii jest wystarczająca.

askcc
    Powoduje, że pod koniec edycji wiadomości jest się pytanym o dodatkowych adresatów kopii. Podanie pustego wiersza oznacza, że dotychczasowa lista kopii jest wystarczająca.

autoinc
    Powoduje, że nowa poczta jest automatycznie wprowadzana zaraz po napłynięciu. Ustawienie to jest podobne do każdorazowego wpisywania komendy inc z tym wyjątkiem, że bieżąca wiadomość nie jest resetowana po napłynięciu nowej poczty.

autoprint
    Powoduje, że komenda delete zachowuje się tak jak dp. Oznacza to, że po skasowaniu wiadomości, następna zostanie wyświetlona automatycznie.

debug
    Ustawienie opcji debug działa tak samo, jak podanie -d w wierszu poleceń i powoduje, że mail wyświetla wszystkie informacje przydatne przy debugowaniu programu.

dot Opcja dot powoduje, że mail interpretuje pojedynczą kropkę w pustej linii jako koniec edytowanej wiadomości.

hold
    Ta opcja powoduje, że wiadomości zawsze są zatrzymywane w skrzynce pocztowej.

ignore
    Powoduje, że sygnały przerwania z terminalu zostają ignorowane i wyświetlone jako znak @.

ignoreeof
    Opcja ta jest powiązana z dot i powoduje, że mail nie uznaje control-d jako końca wiadomości. Ignoreeof dotyczy także wiersza poleceń mail.

keep
    Ustawienie tej opcji powoduje, że mail zmniejsza systemową skrzynkę pocztową zamiast całkowicie ją usuwać gdy opustoszeje.

keepsave
    Poczta zachowana poleceniem save zwykle nie jest zapisywana przy wychodzeniu z mbox. Ta opcja przechowa je.

metoo
    Zazwyczaj gdy w grupie znajduje się nadawca, jest on usuwany z pola adresatów. Ustawienie tej opcji powoduje dodanie nadawcy do pola adresatów.

noheader
    Ustawienie opcji noheader powoduje to samo, co wywołanie programu z parametrem -N.

nosave
    Standardowo, gdy przerwie się edycję wiadomości dwoma znakami przerwania (zwykle control-C), zostanie ona zapisana do pliku “dead.letter” w katalogu domowym użytkownika. Ustawienie opcji nosave zapobiega temu.

quiet
    Zapobiega wyświetlaniu wersji po uruchomieniu programu.

Replyall
    Zamienia znaczenie komend reply i Reply.

searchheaders
    Jeśli opcja jest ustawiona, to podanie listy wiadomości w postaci "/x:y" spowoduje zinterpretowanie jej jako wszystkie wiadomości zawierające ciąg ‘y’ w nagłówku wiadomości ‘x’. W przeszukiwanym łańcuchu nie liczy się wielkość znaków. Jeśli pominie się ‘x’, to domyślnie zostanie przyjęte pole nagłówka "Temat". Postać "/to:y" jest specjalnym przypadkiem, pod uwagę zostaną wówczas wzięte wszystkie wiadomości zawierające łańcuch ‘y’ w polach "Do", "Cc" i "Bcc". Sprawdzenie w przypadku "to" jest wrażliwe na wielkość znaków, więc "/To:y" może być użyte do ograniczenia wyszukiwania ‘’ wyłącznie do pola "To:".

skipempty
    Nie wysyła wiadomości bez treści.

verbose
    Ustawienie opcji verbose daje takie same efekty, jak użycie opcji -v w linii poleceń. Gdy mail pracuje w trybie szczegółowym, na terminalu wyświetlane są detale dotyczące dostarczania wiadomości do adresata.

  Opcje tekstowe

EDITOR
    Ścieżka do edytora tekstowego używanego po wydaniu komendy edit lub ~e. Jeśli nie zdefiniowana, używane jest /usr/bin/ex.

LISTER
    Ścieżka do programu wyświetlającego katalogi wykorzystywanego przez komendę folders. Domyślna wartość to /bin/ls.

MBOX
    Nazwa pliku mbox. Może to być nazwa foldera. Domyślną nazwą jest “mbox” w katalogu domowym użytkownika.

PAGER
    Ścieżka do programu stronicującego używanego przez komendę more lub gdy ustawiona jest opcja crt. Jeśli opcja nie została zdefiniowana, używana jest domyślna przeglądarka more(1).

REPLYTO
    Jeśli jest ustawiona, będzie używana do inicjowania pola "Odpowiedź do" w wiadomościach wychodzących.

SHELL
    Ścieżka do powłoki używana przez komendę! i ~!. Jeśli opcja nie została zdefiniowana, używana jest domyślna powłoka.

TMPDIR
    Katalog do przechowywania plików tymczasowych.

VISUAL
    Ścieżka do edytora tekstowego używanego po wydaniu komendy visual lub ~v. Jeśli nie zdefiniowana, używany jest edytor /usr/bin/vi.

crt Wartość tej opcji ustala, jak długa musi być wiadomość, aby program PAGER musiał zostać wykorzystany do jej obejrzenia. Jeśli opcja crt ma pustą wartość, to używana jest liczba wierszy terminala (patrz też stty(1)).

escape
    Jeśli zdefiniowana, pierwszy znak tej opcji ustala znak używany zamiast ~.

folder
    Nazwa katalogu, w którym przechowywane są foldery wiadomości. Jeśli nazwa zaczyna się od "/", mail uznaje ją za ścieżkę absolutną, w innym przypadku jest to ścieżka względem katalogu domowego użytkownika.

indentprefix
    Tekst używany przez komendę "~m" do oznaczania wiadomości, zamiast domyślnego znaku tabulacji (^I). Proszę pamiętać, aby objąć wartość cudzysłowami jeśli zawiera spacje lub tabulatory.

record
    Jeśli zdefiniowana, oznacza nazwę pliku, do którego zapisywana jest każda wysyłana wiadomość. Jeśli niezdefiniowana, to wysyłane wiadomości nie są zapisywane.

screen
    Rozmiar okna nagłówków wiadomości do z.

sendmail
    Ścieżka do alternatywnego programu do wysyłania poczty.

toplines
    Jeśli zdefiniowana, ustala liczbę wierszy wyświetlanych przez komendę top. Domyślnie wyświetlanych jest pierwszych pięć wierszy.

ŚRODOWISKO
mail używa zmiennych środowiskowych HOME, LOGNAME, USER, SHELL, DEAD, PAGER, LISTER, EDITOR, VISUAL, REPLYTO, MAIL, MAILRC i MBOX.

Jeśli ustawiona jest zmienna środowiskowa MAIL, to jej wartość służy za ścieżkę do kolejki pocztowej użytkownika.

PLIKI
/var/mail/*
    katalog pocztowy (zwykle przesłaniana przez zmienną środowiskową MAIL)
~/mbox
    Przeczytana poczta użytkownika.
~/.mailrc
    plik z początkowymi poleceniami pocztowymi, można go przesłonić ustawiając zmienną środowiskową .Ev MAILRC.
/tmp/R*
    Pliki tymczasowe.
/usr/share/bsd-mailx/mail.*help
    Pliki pomocy.
/etc/mail.rc
    Systemowy plik inicjalizacji.

KOD ZAKOŃCZENIA
Narzędzie mail kończy się kodem 0 w przypadku powodzenia i większym od zera w razie błędu.

ZOBACZ TAKŻE
fmt(1), newaliases(1), vacation(1), aliases(5), mailaddr(7), mail.local(8), newaliases(8), sendmail(8), smtpd(8)

STANDARDY
Narzędzie mailx jest zgodne ze specyfikacją p1003.1-2008.

Flagi [-iNnu] są oznaczone w p1003.1-2008 jako opcjonalne.

Flagi [-eFH] są oznaczone w p1003.1-2008 jako opcjonalne i nie są obsługiwane przez tę implementację mailx.

Flagi [-abcdEIv] są rozszerzeniem tego standardu.

HISTORIA
Komenda mail pojawiła się w AT&T UNIX. Ta strona podręcznika pochodzi z dokumentu którego autorem jest Kurt Shoens.

BŁĘDY
Istnieją opcje nie opisane w tym dokumencie. Większość z nich nie jest użyteczna dla zwykłego użytkownika.

Mail i mailx są dowiązaniami do mail, co może być nieco mylące.

TŁUMACZENIE
Autorami polskiego tłumaczenia niniejszej strony podręcznika man są: Adam Byrtek (PTM) <alpha@irc.pl> i Michał Kułach <michal.kulach@gmail.com>.
Polskie tłumaczenie jest częścią projektu manpages-pl; uwagi, pomoc, zgłaszanie błędów na stronie http://sourceforge.net/projects/manpages-pl/. Jest zgodne z wersją 8.1.2 oryginału.