FMAX(3)

NAZWA
fmax, fmaxf, fmaxl - wyznaczają maksimum z dwóch liczb zmiennoprzecinkowych

SKŁADNIA
#include <math.h>

double fmax(double x, double y);
float fmaxf(float x, float y);
long double fmaxl(long double x, long double y);

Proszę linkować z -lm.

Wymagane ustawienia makr biblioteki glibc (patrz feature_test_macros(7)):

fmax(), fmaxf(), fmaxl():
    _ISOC99_SOURCE || _POSIX_C_SOURCE >= 200112L

OPIS
Funkcje te zwracają większą spośród wartości liczb x i y.

WARTOŚĆ ZWRACANA
Funkcje te zwracają maksimum z liczb x i y. Jeśli jednym z argumentów jest NaN, to zwracany jest drugi argument. Jeśli oba argumenty są NaN, to zwracane jest NaN.

BŁĘDY
Nie występują.

WERSJE
Funkcje te pojawiły się po raz pierwszy w wersji 2.1 biblioteki glibc.

ATRYBUTY
Informacje o pojęciach używanych w tym rozdziale można znaleźć w podręczniku attributes(7).
Interfejs | Atrybut | Wartość
fmax(), fmaxf(), fmaxl() | Bezpieczeństwo wątkowe | MT-Safe

ZGODNE Z
C99, POSIX.1-2001, POSIX.1-2008.

ZOBACZ TAKŻE
fdim(3), fmin(3)

O STRONIE
Angielska wersja tej strony pochodzi z wydania 4.07 projektu Linux man-pages. Opis projektu, informacje dotyczące zgłaszania błędów oraz najnowszą wersję oryginału można znaleźć pod adresem https://www.kernel.org/doc/man-pages/.

TŁUMACZENIE
Autorami polskiego tłumaczenia niniejszej strony podręcznika man są: Robert Luberda <robert@debian.org> i Michał Kułach <michal.kulach@gmail.com>.

Polskie tłumaczenie jest częścią projektu manpages-pl; uwagi, pomoc, zgłaszanie błędów na stronie http://sourceforge.net/projects/manpages-pl/. Jest zgodne z wersją 4.07 oryginału.